Vakantie in London van 19 tot en met 26 mei 2008

Om ons te kunnen verplaatsen hadden we een abonnement genomen voor de Underground. We kregen daarvoor een soort chipkaart en die heeft de hele week goed gewerkt (NS en RET: ga eens in London kijken!). De Underground heb ik ervaren als een uiterst efficient vervoerssysteem. We hebben ons elke dag meerdere malen via de Underground verplaatst. Daarbij hebben we één keer langer dan 5 minuten moeten wachten en één keer hebben we een andere lijn met een overstap moeten nemen omdat men op de lijn die we wilden heben aan het werk was.
London zal ik me ook herinneren als de stad waarin ik zeer veel trappen heb gelopen. Met name in de Underground, waar de diverse lijnen op verschillende niveaus liggen, hebben we bij het in- en uitgaan van de stations en bij het overstappen diverse combinaties meegemaakt van vaste trappen, roltrappen en een enkele lift en een wirwar van gangen; de weg werd altijd wel goed aangegeven.
Het verkeer, en met name natuurlijk het links rijden, was flink wennen. Het was zeker verstandig bij de voetgangerslichten het groene licht af te wachten. Het gemotoriseerde verkeer viel verder eigenlijk wel mee, maar het voetgangersverkeer op de drukke uitgaansavonden was een grote chaos. Je zou denken dat voornamelijk linkshouden de beste strategie zou moeten zijn. Maar er was geen touw aan vast te knopen of de voetgangers daar links of rechts houden. Op een gegeven moment heb ik maar besloten om ook maar gewoon door te drammen en niet al te veel meer opzij te gaan, anders kwamen we helemaal nergens meer.
London is een stad met veel cultuur en daar zijn we de gehele week intensief mee bezig geweest. Er zijn veel theaters en voor de kaartverkoop bestaat er een speciale “half price ticket box” op Leicester Square (ga wel naar de officiële, de andere zijn niet altijd te vertrouwen) waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt voor drie van de vijf toneelstukken.
Met eten kun je in London alle kanten op. Omdat alles daar toch behoorlijk duur is, hebben we meestal niet al te duur, maar wel goed gegeten. De eerste avond waren we op de Southbank en hebben daar bij Giraffe gegeten en voorafgaand aan het concert van Feist hebben we in het restaurant in de Royal Albert Hall gegeten, dat was eigenlijk de meest exclusieve maaltijd. De overige avondmaaltijden hebben we in de Stockpot in Panton Street gebruikt, een restaurant dat Edwin kende van vorige reizen en waar je voor £ 7.80 een eenvoudige driegangenmaaltijd van goede kwaliteit had. Voor de lunches hebben we gebruik gemaakt van diverse gelegenheden waar je voor niet al te veel geld sandwiches en andere broodjes en drinken kunt halen, zoals Eat, Tesco en Pret A Manger.

19 mei 2008

Na aankomst in het hotel zijn we meteen met de Underground vertrokken naar de Southbank, eerst naar Shakespeare’s Globe om eens na te gaan hoe het met de kaartjes voor dit theater gesteld was. Vanuit Nederland kregen we alleen maar te horen dat er geen kaartjes meer waren of alleen met beperkt zicht, waarbij we niet bij elkaar konden zitten. In de Globe zelf bleek dat er nog gewoon kaartjes voor goede plaatsen waren, dus dat viel gelukkig mee. Het plan was om de rest van de middag door te brengen in het Museum of the Moving Image, maar dat zal waarschijnlijk zelf ge“move”d zijn, het was in ieder geval niet te vinden, dus hebben we de Southbank verder verkend.

Martha Wainwright, Royal Festival Hall

Martha Wainwright kende ik eigenlijk alleen van het Glastonbury Festival 2005. Voor Edwin had ik veel van dit festival opgenomen, onder andere een interview met Martha en haar broer Rufus, waarbij zij ook nog even zong en zichzelf daarbij op gitaar begeleidde. Toen we zagen dat zij juist in Londen zou optreden in de tijd dat wij daar ook waren, dachten we kom, laten daar maar naar toe gaan. Nou, dat hebben we geweten, het was een geweldig concert. Vooral na de pauze moesten alle emoties eruit en dat was nogal wat. Daarnaast gaf ze ook anderen de ruimte, er waren optredens van Romeo (van Magic Numbers), Beth Orton en Shlomo. Een mooi en goed concert, ik ga de cd’s van Martha ook maar eens bestuderen.

20 mei 2008

A Midsummer Night’s Dream, Shakespeare’s Globe

De Midsummer Night’s Dream had ik al twee keer in het Nederlands meegemaakt in het Shakespeare Theater in Diever. Dat waren tamelijk vrije vertalingen met aanpassingen aan de situatie in dit openlucht theater. Deze voorstelling volgde de oorspronkelijke tekst en werd uitgevoerd door professionele acteurs in het (herbouwde) theater waar ook Shakespeare zelf ooit als acteur optrad. Het was een mooie voorstelling en we hadden mooie plaatsen vanwaar het allemaal goed te volgen was.

39 Steps, Criterion Theatre, Piccadilly

Dit stuk is bekend van de films die ervan gemaakt zijn. Wij kennen de eerste daarvan, gemaakt door Hitchcock, een van de redenen om naar dit toneelstuk te gaan. Het verhaal was heel herkenbaar door wat we ons nog van de film herinnerden. Het stuk werd opgevoerd door vier acteurs die niet alleen het eigenlijke toneelspel deden, maar ook de inrichting van het toneel voortdurend zelf aanpasten aan de scènes en dat alles met zoveel humor, dat het een komedie werd in plaats van een drama of een thriller. Het was de moeite waard en we hebben ervan genoten.

21 mei 2008

Tower of London

Een van de dingen die je in London gezien moet hebben is de Tower. Dit is niet alleen maar een toren, maar een groot ommuurd en verdedigbaar (althans in vroeger eeuwen) complex van gebouwen waar een flinke hoeveelheid mensen zich in oorlogstijd kon terugtrekken. Het is nu nog indrukwekkend, maar als je bedenkt, dat men in de elfde eeuw al begonnen is met de bouw ervan, dan vraag je je af hoe men dat toen voor elkaar heeft kunnen krijgen. Hier hebben we een groot deel van de dag rondgelopen om zo veel mogelijk te kunnen zien, van plaatsen waar mensen gevangen zaten of onthoofd werden tot aan de kroonjuwelen toe.

Feist, Royal Albert Hall

Ook het concert van Feist was heel goed, alleen was het jammer dat we op een vrij ongelukkige plaats zaten. Dat wisten we van te voren, maar we wilden nu eenmaal hoe dan ook een keer een concert in de Royal Albert Hall meemaken. Dit is een gigantisch theater. Op tv had ik wel eens een concert in dit theater gezien, maar als je er zelf in staat, dan zie je pas hoe geweldig groot dit is. Wij zaten op de allerhoogste rij zitplaatsen, helemaal aan de rechterkant en keken zo van grote hoogte op het toneel. We konden nog net zien dat daar iemand optrad met donker haar en witte kleding, maar daar was alles mee gezegd. We konden natuurlijk wel horen dat het Feist was die daar optrad (we kenden haar al van een paar cd’s). Het geluid was wel niet helemaal ideaal, waarschijnlijk omdat we achter de luidsprekers zaten. Maar het was toch een mooi concert en ben blij haar ook eens live gehoord te hebben.

22 mei 2008

Westminster Abbey

Wat een indrukwekkend grote kerk is dit. Hoe hebben ze dit kunnen bouwen als je bedenkt dat ze daar in de elfde eeuw al mee begonnen zijn. Zelfs een heel lange middag is niet genoeg om alles te kunnen bekijken. Met een audio gids zijn we toch nog een heel eind gekomen. Omdat ik wel eens wilde horen hoe muziek in deze kerk zou klinken, wilden we naar de “Evensong”, een korte door het koor gezongen avonddienst om 5.00 pm. Toen we ons tegen die tijd weer meldden, bleek dat er die avond geen Evensong, maar een Eucharistieviering zou plaatsvinden. We keken elkaar eens aan en zijn toen deze dienst gaan bijwonen; hebben we dus een complete anglicaanse Eucharistieviering meegemaakt, dat was een zeer speciale en mooie ervaring. En de muziek (koor en orgel) klonk heel goed.

Avenue Q, Noel Coward Theatre, St. Martin’s Lane

Avenue Q werd aangekondigd als een musical voor wie niet van musicals houdt. Dat is op ons beiden van toepassing, dus wij er naar toe. Het verhaal had inderdaad uitgewerkt kunnen worden tot een zoetsappige musical, maar daar bleef het verre van. Het verhaal werd gebracht door acteurs met poppen aan de hand en was doorspekt met veel humor en leuke vondsten, waardoor het verre bleef van de standaard musical en wij er zeer van genoten hebben.

23 mei 2008

St Paul’s Cathedral

Ook St Paul’s Cathedral is een zeer indrukwekkende kerk en ook hier was een hele middag niet genoeg om alles te zien. Deze kerk heeft een enorme “Dome” met galerijen die voor de bezoekers toegankelijk zijn; je moet er alleen wel voor kunnen traplopen, voor de hoogste in totaal 434 treden naar boven en weer naar beneden. Gelukkig haalden we die allebei redelijk gemakkelijk, zodat we van het uitzicht over London hebben kunnen genieten.

Shakespeare’s Globe vanaf St Paul’s Cathedral Uitzicht naar het zuidwesten vanaf St Paul’s Cathedral
Uitzicht vanaf de bovenste galerij naar het zuiden van London; hier is de overkant van de Thames te zien met in het midden aan de oever Shakespeare’s Globe. Uitzicht vanaf de bovenste galerij naar het westen van London.

Voor alle bezienswaardigheden hebben we weer gebruik gemaakt van een audiotour. Ook in de St Paul’s vinden dagelijks diensten plaats, waaronder op weekdagen om 5.00 pm de “Evensong”. Deze dienst hebben we hier dus mogen meemaken en wel vanuit een bevoorrechte positie in het “Quire”, waar ook het koor zat, heel mooi en indrukwekkend.

Belmont Ensemble, St Martin-in-the-Fields, Trafalgar Square

Naast de twee popconcerten zijn we ook nog naar een klassiek concert geweest. St Martin-in-the-Fields is een veel kleinere kerk dan de twee die we eerder bezocht hadden, maar wel een bekende van onder andere koor en orkest van de Academy of St Martin-in-the-Fields. Dit orkest speelde niet, maar het Belmont Ensemble of London onder leiding van Peter G. Dyson. Zij gaven een concert met licht klassieke muziek van Mozart, Vivaldi, Pachelbel, Bach, Handel en Purcell. Het was een mooi concert, ook hiervan hebben we genoten.

24 mei 2008

God of Carnage, Gielgud Theatre, Shaftesbury Avenue

In dit stuk zaten twee echtparen bij elkaar om de gevolgen te regelen van een ruzie tussen beider zoons, waarbij de een de ander een paar tanden uit zijn mond had geslagen. In het begin komt het gesprek tussen deze vier mensen nog als normaal over, maar gaandeweg het stuk wordt het steeds minder reëel en terzake. Het hele stuk speelde zich af in de huiskamer van een van beide paren en het werd heel knap gespeeld door de vier acteurs. Wij zaten helemaal achter en boven in het theater, maar het was allemaal goed te volgen.

Brief Encounter, The Cinema on the Haymarket

Dit was een heel apart toneelstuk. Het was niet zomaar een aanpassing van de film, die we beiden kenden, aan het theater, het werd op een heel speciale manier gedaan. Er werden stukjes film vertoond en door de liedjes had het ook wel wat weg van een musical, maar het was ook een toneelstuk. Het gegeven, een onmogelijke liefdesaffaire, was goed voor een drama, maar de manier waarop alles werd gebracht maakte het ook een komedie. Met name herinner ik me Amanda Lawrence als een zeer dynamische actrice die in verschillende rollen vaak zeer leuk uit de hoek kon komen.

25 mei 2008

British Museum

Een van de kenmerken die ik inmiddels aan London zou toeschrijven is “groots” en dat gold ook weer voor het British Museum. Dit is een plaats waar je naar mijn idee dagen kunt vertoeven, maar wij hadden er slechts een middag voor uitgetrokken. We hebben ons dus beperkt tot oude schaakspelen, oude klokken en de wat oudere geschiedenis van Europa.

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

Op zondagavond was er bijna geen theater open, maar wel was er de bioscoop op Leicester Square waar de nieuwe film van Indiana Jones draaide. De eerdere hadden we ook al gezien, dus dit was een mooie gelegenheid. Veel spektakel natuurlijk en een erg ongelooflijk verhaal, maar toch mooi en spannend.

26 mei 2008

De dag van de terugreis. Voorlopig het laatste Engelse ontbijt, inpakken, met de Underground naar Victoria Station en met een behoorlijk duur treinkaartje naar Gatwick. Op het vliegveld moesten we lang wachten, het vliegtuig vertrok veel later dan was aangekondigd. We hebben dus ook nog heel Gatwick gezien. De vlucht duurt niet lang, de wandeling op Schiphol van het vliegtuig naar het punt waar we de bagage moesten afhalen duurde naar mijn idee veel langer, dat was een afstand waarbij je thuis al gauw de fiets of het openbaar vervoer zou overwegen. Verder ging het allemaal vlot, de trein, de bus, een stukje lopen en weer thuis, een heel mooie ervaring rijker, een ervaring ook die ik mij nog heel lang zal blijven herinneren.